dostlara..

hayatimi kacinci kez degistermeye karar veriyorum… bilemiyorum

baya uzun bir isim oldu bu dimi.. bugun farkettigim bir bilimsel gercegi yazarak baslamak istiyorum.. hayat geciyor!.. sen ne yaparsan yap istersen butun gun zirla istersen butun gun malak gibi yat ya da ne bilim depresyonik tavirlar takin falan yok bak gene gun ayni hizla geciyor.. gene gecti mesela bugun isin kotusu yarin da aynisi olacak.. peki insan kendisi icin dogru olani bilerek nasil yapmaz da bole yonca gormus essek gibi siritarak hayata sadece uzaktan bakar.. bunu bi turlu cozemiyorum.. o bole ellerimin arasindan kayiyor ben her bir damlasina bakiyorum ama bi turlu tutamiyorum.. tutamadigim her bir damla hayatin pismanliginin icimde birikerek patlama yaratacagina dair iyimser teorilerim olsada bu kisir dongunun hic bitmeyecegine dair kotumser hislerimde var.. tek bir gun bile istedigin gibi gecmiyorsa.. ya da sen gecmisde daha iyi hissettigini dusunuyorsan bugun yaptigin seyde oldugun yerde bi terslik var demektir.. hani klise bir laf vardir ya degismeyen tek sey degisimin kendisi seklinde.. yalan ! kim uydurmussa kicindan bu sozu gercekten iyi sallamis.. ben de diyorum ki o zaman degisen teksey degismeyen hayatin icin urettigin hayal urunu cozum teorilerindir.. surekli uretebilirim hayatimi derslerimden daha cok dusunuyorum bence bu birinci sorun.. hayatimin ne kadar gicik bir hal aldigina o kadar odaklaniyorum ki ya da insanlarin ne kadar yalanci olduguna dersler cok basit bir detay kaliyor yaninda.. hic icinde kendimi bulamadigim basit bir detay.. kendimi yeterince elestiriyorum mukemmellikden cok uzak oldugum da bi gercek ama ole davranislar goruyorum ki ole seyler yapan insanlar … ah anlatamiyorum.. yasama olan inancin kaybedildigi hayatlari goruyorum aslinda.. gene de acizlik midir nedir kendimi bolesi hayatlardan soyutlayamiyorum.. sadece susuyorum.. sessizlik sinir bozucu da oluyor.. ama en azindan inancim tazeleniyor her bir seferinde .. kendi hayatini yasamalisin diyorum.. kendi dogrularin var en azindan senin kendi dogrularin var..

…

ve gunler yavaslarken.. ve sen her bos anin icin pisman olurken ve bir taraftan da o anlari inadina dolduramazken.. ve bir sinav daha gelirken.. ve sen sklirken artik bu da gecsin rahatlayacam tesellisi ile avunmaktan.. konulari sorulari odevleri eski sinavlari gunlere saatlere paylastirirken..ve saati sekize kurup inadina yapar gibi onda kalkarken gene… ve ayni konuya ucuncu kez donup bakarken anlamsiz gozlerle.. ve sorgulamaya baslarken hayatini ne halt ediyorum ben burda diye.. ve sonra gene kendine umutsuzca moral verirken yaparsin aslansin seklinde..

ve boyle baslarsan bir pazara ne beklersin ki hayattan daha !!

belma sebil

seni ben kallavi sokağı’nda gördüm 

sen beni görmedin görmedin 

kapıları çaldım adını sordum 

söylemediler öğrenemedim 

seni ben kallavi sokağı’nda gördüm 

bir daha görmedim bilmedim 

belma sebil adını yakıştırdım 

aklıma geldikçe her sefer 

gözlerinin mavisini bitirdim 

saçlarının siyahına başladım 

kallavi sokağı’nda güvercinler 

benim karanlık istanbul’um 

bir esnaf kahvesine oturdum 

belma sebil ya geçti ya geçer 

rüzgarını içime doldururum 

kallavi sokağı’nda güvercinler 

bunca yıl sönmemiş umudum 

nisan değilse mayıs 

perşembe değilse pazar 

ben belma sebil’i bulurum

Attilâ İLHAN

bir onerim var=)

bazen bir iki saatligine de olsa dertlerinizi bir kenara birakip insan icine cikmak gibisi yok..bence insan arada sadece keyfi yerine gelsin diye giyinip suslenip disari cikmali =)) ben yaptim gercekten iyi geliyor siddetle tavsiye edilir kissslarrr=)) kendinize yeni bir kiyafet almak gibi bisey ya da sacinizin yeni renginin size cok yakismasi gibi =))

just going out and looking around =))

Soylenebilecek tek bir sey var.

imun:

Source: imun

Sevmekten ne zaman vazgeçtim?

Sevmekten ne zaman vazgeçtim? Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim. Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak, tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim. … Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim… Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim. Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim. Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim…. Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim. Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim. Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim. Bencil oldugun icin vazgectim. Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi. Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. Bu yüzden ben de senden vazgeçtim. Vazgeçtim.

Frida Kahlo